Ο πόλεμος καπνιστών και μη καπνιστών! – Γράφει η κοινωνιολόγος Ιωάννα Χαρμπέα

0 526

Αφορμή για να γράψω αυτό το άρθρο στάθηκε ένας διαπληκτισμός που έπεσε στην αντίληψη μου καθούμενη σε μια καφετέρια της πόλης μας ( Τρίκαλα ).

Σε εξωτερικό χώρο και ενώ κάπνιζαν κάποιες κοπελιές ενοχλούσαν τους διπλανούς οι οποίοι είχαν μικρό παιδί.

Και αναρωτήθηκα ποιος φταίει άραγε;  Πόσο αυστηρός διαχωρισμός μπορεί να γίνει ακόμα και σε εξωτερικούς χώρους καπνιστών και μη καπνιστών;

Γιατί τόσο χρόνια ήταν δεδομένο ότι όταν πήγαινες για καφέ ή διασκέδαση θα ανεχόσουν και τον καπνό του άλλου.

Η αλήθεια είναι πως η ίδια δεν είμαι καπνίστρια, θα καπνίσω που και που έτσι χωρίς λόγο αν καπνίζει η παρέα και αν το θελήσω. Αλλά σέβομαι την ανάγκη του άλλου να καπνίσει.

Απλά έχω την εξής απορία πως παλιότερα δεν μας ενοχλούσαν οι καπνοί των τσιγάρων ή μάλλον μας ενοχλούσαν πολλές φορές έχω δακρύσει από την μη καλό εξαερισμό των μαγαζιών και τα σύννεφα καπνού.

Αλλά το τσιγάρο παρόλο την επικινδυνότητα του για την υγεία είναι ένα αποκούμπι , μια παρηγοριά, αποτελεί ένα είδος ευχαρίστησης ιδιαίτερα στους εθισμένους καπνιστές.

Και ερωτώ ας υποθέσουμε  ότι μια παρέα έχει αποτελείται από καπνιστές και μη καπνιστές τι θα γίνει θα χωριστούν όταν βγουν έξω για ένα ποτό; Και εντάξει αν η παρέα αποτελείται από πολλά άτομα.

Αν όμως βγουν δύο άτομα τι θα κάνει ο άλλος θα μπαινοβγαίνει για να καπνίζει παίρνοντας το ποτό στο χέρι;

Και πείτε ότι η λύση είναι να καθίσουν έξω αν δεν απαγορευτεί και αυτό. ( Από όσο άκουσα).

Τελικά νομίζω ότι ο πόλεμος του μέλλοντος θα γίνει ανάμεσα σε καπνιστές και μη καπνιστές!

Πόσες σχέσεις διαλύθηκαν για το τσιγάρο.

Πόσοι άνθρωποι διαπληκτίστηκαν!

Πόσοι καταπιέστηκαν να μην καπνίζουν και πόσοι δέχθηκαν τον καπνό του τσιγάρου φίλων γιατί δεν ήθελαν να χάσουν την παρέα τους;

Και μην ξεχνάμε πόσοι κατόρθωσαν να κόψουν το τσιγάρο για τα ωραία μάτια του συντρόφου ή το ξεκίνησαν επειδή κάπνιζε ο σύντροφος.

Πάντως και η ίδια στο παρελθόν όταν ήμουν ερωτευμένη με καπνιστή κάπνιζα από τα τσιγάρα του χωρίς να με ενοχλεί ο καπνός!  Θαύμα! Χαχαχαχα.

Υπάρχει λύση πάντως σε όλα αυτά με λίγη καλή θέληση από όλους μας! Προσωπικά όμως πιστεύω ότι η απαγόρευση επιφέρει αντίθετα αποτελέσματα.

Εκείνο που πρέπει να γίνει είναι η εμπότιση από τα πρώτα σχολικά χρόνια για τις συνέπειες του καπνίσματος με αποδεικτικά και επιστημονικά στοιχεία. Ο λόγος που καπνίζει κάποιος είναι από μίμηση.

Από συνήθεια. Από εθισμό και ίσως από βαρεμάρα ή νομίζοντας ότι το τσιγάρο αποτελεί βάλσαμο στους πόνους της ψυχής ή μια συντροφιά. Όπως και να έχει η παιδεία είναι εκείνη που θα συντελέσει στη σημαντική μείωση των καπνιστών.

Όλα ξεκινάνε από την παιδεία όταν το παιδί είναι ακόμη μικρό. Τότε σώζεται η κατάσταση. Εξάλλου όταν κάτι οτιδήποτε είναι ελεύθερο απομυθοποιείται ενώ η απαγόρευση είναι εκείνη που ελκύει!

Βέβαια με την εφαρμογή του μέτρου της απαγόρευσης του καπνίσματος κάποιες έρευνες έδειξαν υποτίθεται ότι μειώθηκαν οι καπνιστές ή μείωσαν το κάπνισμα.

Δεν γνωρίζω που στηρίζονται και αν ισχύει. Εγω διαπιστώνω ότι υπάρχει μι σύγχυση στις διαπροσωπικές σχέσεις και θα χρειαστούμε πολλά πολλά χρόνια να αλλάξουμε νοοτροπία ως κοινωνία γιατί όλα χτίζονται στην αρχή της ζωής ενός ατόμου μετά δύσκολο να αλλάξει!

Επίσης γνωρίζω άτομο που υπέστη τρία εμφράγματα αλλά συνεχίζει να καπνίζει.

Πάντως το καλό είναι ότι γνωρίζω ότι αν θέλω να πιώ ποτό δε θα πνίγομαι από τους καπνούς μέσα σε μαγαζί, ούτε θα κλαίω από τους καπνούς! Και για να τελειώσω με ένα κωμικοτραγικό γεγονός… κάποτε είχα βγει για ποτό με ένα φίλο που ήθελε να μου  εκμυστηρευτεί μια προσωπική του κατάσταση/τραγωδία να τον συμβουλέψω ως κοινωνιολόγος που είμαι.

Πήγαμε λοιπόν σε ένα μαγαζί γεμάτο καπνούς … Σύννεφα καπνού παντού.

Άρχισε να μου μιλάει και εγω άρχισα να κλαίω από τους πολλούς καπνούς ήμουν και βαμμένη βλέπετε … άρχισαν να τρέχουν μάσκαρες και μεικ άπ ( δεν είχα βάλει και αδιάβροχη! Που να ξέρω).

Έπαθε σοκ ο άνθρωπος! Ιωάννα μου λέει ήξερα ότι είσαι ευαίσθητος άνθρωπος αλλά τόσο δάκρυ;;;; Μα τι να του πω;;; Τότε; Βέβαια μετά του εξήγησα ότι έκλαιγα από τα πολλά τσιγάρα που είχαν κατακλύσει το χώρο.

Οπότε τι να πω και εγώ; Δεν γνωρίζω ειλικρινά ποιόν πρέπει να σεβαστούμε τον καπνιστή ή τον μη καπνιστή; Όλοι έχουν το δίκαιο τους. Αλλά μέσα σε αυτή την απαγόρευση βλέπω και ένα καλό ότι πλέον μπορείς να βγεις για να γελάσεις και όχι για να κλάψεις !

 

Μπορεί επίσης να σας αρέσει

Αφήστε μια απάντηση

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί.