Το ΞΕΝΙΑ… ένα κομμάτι της ψυχής της πόλης μας. Ένας χώρος φορτισμένος με μνήμες, προσδοκίες και όνειρα που χρόνια τώρα ψιθυρίζονται σε κάθε γωνιά της. Πόσες φορές δεν έγινε κουβέντα για την αξιοποίησή του; Πόσες φορές δεν γεννήθηκαν ελπίδες πως «κάτι θα γίνει»;
Κι όμως… το φετινό πρωταπριλιάτικο «ψεματάκι» μας ήρθε σχεδόν σαν μια πικρή υπενθύμιση της πραγματικότητας.
Δυστυχώς, ούτε καν η προοπτική μιας νέας χρήσης —ακόμη και μιας κλινικής— δεν φαίνεται να συγκινεί το ενδιαφέρον κανενός. Το κτίριο στέκει εκεί, σιωπηλό και ξεχασμένο, να φθείρεται μέρα με τη μέρα. Ο χώρος που κάποτε έσφυζε από ζωή, σήμερα έχει παραδοθεί στην εγκατάλειψη, φιλοξενώντας μόνο αγριόχοιρους, ερπετά και εικόνες που δεν τιμούν ούτε την αισθητική ούτε την αρχιτεκτονική του αξία.
Κατά καιρούς, δημοτικές αρχές οραματίστηκαν την αναγέννησή του. Ιδέες πολλές ακούστηκαν — να γίνει δημαρχείο, γραφεία, υπηρεσίες, χώρος πολιτισμού… και κατά καιρούς ακούστηκαν ονόματα μεγάλων τουριστικών κολοσσών οτι θέλουν και παλι να το κάνουν μια ξενοδοχειακή μονάδα.
Όμως έμειναν εκεί, στα χαρτιά, σκοντάφτοντας κυρίως ( ίσως ) στο μεγάλο κόστος αποκατάστασης.
Αξίζει να σημειωθεί πως η νυν Δημοτική Αρχή και ο Δήμαρχος Δήμου Μετεώρων κ. Αβραμόπουλος από την αρχή ανάληψης των καθηκόντων του, προχώρησε στην αποκατάσταση του χώρου έμπροσθεν του ΞΕΝΙΑ, δημιουργώντας ένα όμορφο πάρκο για όλους με τον ανάλογο φωτισμό και εικόνα, αφήνοντας πίσω την εικόνα της “ζούγκλας” που αντίκρυζαν οι επισκέπτες αμα την είσοδό τους στην πόλη!
Και έτσι, το ξενοδοχείο ΞΕΝΙΑ παραμένει στην είσοδο της πόλης μας, σαν ένας σιωπηλός φρουρός του παρελθόντος.
Περιμένει… μια ευκαιρία να ξαναζήσει και όχι το τέλος του!
Και εγώ ετοίμαζα χειρουργείο χα χα χα