Γεώργιος Γ. Ούτρας – 4 Ιουλίου 2017 η Γή στο αφήλιο

Ο πρώτος νόμος του Κέπλερ μας λέει : «Οι τροχιές των πλανητών είναι ελλείψεις που τη μια εστία – κοινή για όλες τις πλανητικές τροχιές – κατέχει ο ήλιος».

0 61

Ο πρώτος νόμος του Κέπλερ μας λέει : «Οι τροχιές των πλανητών είναι ελλείψεις που τη μια εστία – κοινή για όλες τις πλανητικές τροχιές – κατέχει ο ήλιος».

Ο πρώτος νόμος του Κέπλερ μας λέει : «Οι τροχιές των πλανητών είναι ελλείψεις που τη μια εστία – κοινή για όλες τις πλανητικές τροχιές – κατέχει ο ήλιος».

Το θέμα επιμελείται ο Γεώργιος Γ. Ούτρας
Μαθηματικός ΠΕ03- Πληροφορικός Δ.Ε.-Απόφοιτος Ιερατικής Σχολής Καρδίτσας- Σπουδαστής Βυζαντινής Εκκλησιαστικής Μουσικής

Σημειώνω ότι : Περιήλιο ονομάζουμε το σημείο του μεγάλου άξονα της έλλειψης όπου ο πλανήτης έχει τη μικρότερη απόσταση από τον ήλιο και αφήλιο το σημείο του μεγάλου άξονα, όπου ο πλανήτης έχει τη μεγαλύτερη απόσταση από τον ήλιο. Αυτά απεικονίζονται στην παρακάτω φωτογραφία.

afhlio

Το καλοκαίρι στο βόρειο ημισφαίριο που βρίσκεται η Ελλάδα μπορεί να πλησιάζει στο αποκορύφωμά του, στην πραγματικότητα όμως η Γη έχει απομακρυνθεί από τον Ήλιο όσο

μπορεί περισσότερο. Έτσι η Γη έφτασε στο λεγόμενο αφήλιο, δηλαδή στη μέγιστη απόσταση από το μητρικό της άστρο, που είναι 152 εκατομμύρια χιλιόμετρα.

Αυτό είναι 4,9 εκατομμύρια χιλιόμετρα περισσότερο από ότι στο σημείο όπου αντιστοιχεί η ελάχιστη δυνατή απόσταση της Γης από τον Ήλιο -το λεγόμενο περιήλιο, το οποίο συνέβη φέτος στις το πρωί της 3ης Ιανουαρίου…….

Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι το καλοκαίρι, όταν η θερμοκρασία και η ηλιοφάνεια αυξάνονται, η Γη βρίσκεται πιο κοντά στον Ήλιο. Αυτό όμως δεν ισχύει -εξάλλου το νότιο ημισφαίριο βρίσκεται τώρα στη μέση του χειμώνα.

Στην πραγματικότητα, η αλλαγή των εποχών δεν οφείλεται σε αυξομειώσεις της απόστασης από τον Ήλιο, αλλά στην ταλάντωση του άξονα περιστροφής της Γης. Λόγω αυτής της ταλάντωσης αυτής, η γωνία υπό την οποία το ηλιακό φως πέφτει σε κάθε περιοχή της Γης αλλάζει στην πορεία του έτους.

Το καλοκαίρι εμφανίζεται όταν η γωνία πλησιάσει τις 90 μοίρες, οπότε η ακτινοβολία πέφτει σχεδόν κατακόρυφα. Επίσης, την εποχή αυτή η μέρα διαρκεί περισσότερο, οπότε η επιφάνεια εκτίθεται στην ακτινοβολία για περισσότερο χρόνο.

Οι παράγοντες αυτοί είναι πολύ σημαντικότεροι από ό, τι η μείωση της απόστασης από τον Ήλιο, που μπορεί να αυξήσει την ακτινοβολία που δέχεται η Γη μόνο κατά 7%.

Πάντως οι ημερομηνίες κατά τις οποίες η Γη φτάνει στην ελάχιστη και τη μέγιστη απόσταση από τον Ήλιο δεν είναι σταθερές. Το περιήλιο μπορεί να συμβεί από την 1η έως την 5η Ιανουαρίου, ενώ το αφήλιο από τις 2 έως τις 6 Ιουλίου.

Πηγές Δημοσίευσης :

1) physicsgg

2) http://namatapaideias.blogspot.gr

3) Γενική Αστρονομία Γεωργίου Ι. Μπάνου (Ιωάννινα 1993)

4) Λεξικό Αστρονομίας Κωνσταντίνου Δ. Μαυρομάτη (Βόλος 2001)

5) wikipedia

Μπορεί επίσης να σας αρέσει

Αφήστε μια απάντηση

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί.