Βάιος Καραλής – Ζητείται ελπίδα….

Πριν από αρκετές ημέρες σε ένα από τα τοπικά ραδιόφωνα, σε πρωινή εκπομπή άκουσα κάτι που πραγματικά με εξέπληξε.

0 50

Πριν από αρκετές ημέρες σε ένα από τα τοπικά ραδιόφωνα, σε πρωινή εκπομπή άκουσα κάτι που πραγματικά με εξέπληξε.

Πριν από αρκετές ημέρες σε ένα από τα τοπικά ραδιόφωνα, σε πρωινή εκπομπή άκουσα κάτι που πραγματικά με εξέπληξε.

Δυσκολεύτηκα πολύ να το καταλάβω και για αυτό αποφάσισα να το εκθέσω δημόσια. Υπήρχε, λοιπόν μια συζήτηση σε εξέλιξη για τους πρόσφυγες, που ίσως ερχότανε να μείνουνε σε έναν ξενώνα στην περιοχή του Λογγά. Σε κάποιο σημείο της συζήτησης, ο προσκεκλημένος ομιλητής είπε την φράση: ‘’μέρες που είναι ,γιορτινές, να βοηθήσει ο Χριστός να τους κρατήσει μακριά από εμάς για να έχουμε την ησυχία μας.’’ Μου έκανε εντύπωση που οι άνθρωποι του ραδιοφώνου το περάσανε σαν κάτι το φυσιολογικό!!!!!

Δηλαδή, εάν κατάλαβα καλά, ο ΄΄ ρόλος ΄΄ του Χριστού αυτές τις γιορτινές μέρες ποιος ΕΙΝΑΙ? Να φυλάξει εμάς τους καλούς και να πεθάνουνε όλοι οι άλλοι????

Εγώ θα πρέπει να ήμουνα ο τελευταίος που θα έπρεπε να σχολιάσει αυτά τα λεγόμενα, σε αυτή την υποκριτική κοινωνία. Έως πού φτάνει η υποκρισία? Έχει διαπεράσει και το μεδούλι? Για να βολεύομαι ΕΓΩ και να τα έχω καλά με ΑΥΤΟΥΣ που έχουν την εξουσία, θα πρέπει να λέω ΝΑΙ σε όλα??? Αυτός ήταν ο στόχος του Χριστού όταν μίλησε για αγάπη ,ισότητα, υπέρβαση ?Έξω από την δικιά μου πόρτα ας καούν τα πάντα?

Δεν ξέρω γιατί αλλά συνεχώς μου έρχονται στο μυαλό κάποια λόγια που είπαν ή γράψανε κάποιοι ΑΝΘΡΩΠΟΙ.
Καβάφης ΄΄περιμένοντας τους βαρβάρους΄΄.
Σεφέρης ή Ελύτης ΄΄όποιος γνωρίζει τους ανθρώπους γνωρίζει και την μοναξιά.΄΄
Και τα ταπεινά λόγια από το βιβλίο της πέμπτης δημοτικού ενός παιδιού πρόσφυγα,στο μάθημα ΄΄Χριστουγεννιάτικο δώρο΄΄. Σκέφτεται ο μικρός Άντη :
‘’ τι λογείς πλάσματα ήταν αλήθεια οι άγγελοι? Τους έβλεπε συχνά ζωγραφιστούς , μα έναν πραγματικό, δεν έτυχε ποτέ να ανταμώσει….’’
Στον δικό μας ΜΕΣΑΙΩΝΑ, όπου οι απόλυτοι μέτριοι κατέχουν καρέκλες, δεν πρέπει να αλλάξει τίποτα ?

Το μικρό αυτό άρθρο το αφιερώνω με αγάπη και εκτίμηση σε έναν άνθρωπο που έφυγε από την εκπαίδευση και της λείπει τόσο πολύ (της εκπαίδευσης ) στο σημερινό γίγνεσθαι, την Κυρία Μαρία Πετρίδη πρ. σχολική σύμβουλο.

Υ Σ. Γνώστες της ανθρώπινης ιστορίας γνωρίζουν πολύ καλά ότι μετακινήσεις λαών και κλείσιμο συνόρων με αυταρχικές εξουσίες οδήγησαν την ανθρωπότητα σε σπαραγμό…….

Kαραλής Βάιος

Μπορεί επίσης να σας αρέσει

Αφήστε μια απάντηση

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί.