Σάκης Προυφόπουλος: Όταν ακυρώνεται μια παρέλαση, δεν ακυρώνεται απλώς μια εκδήλωση…!!

Όταν ακυρώνεται μια παρέλαση, δεν ακυρώνεται απλώς μια εκδήλωση…!!

Θέλω να εκφράσω δημόσια τη δυσαρέσκειά μου για την ακύρωση της μαθητικής παρέλασης λόγω καιρικών συνθηκών, τη στιγμή που, κατά την προσωπική μου και όχι μόνο εκτίμηση, ο καιρός επέτρεπε την πραγματοποίησή της..

Ξεκαθαρίζοντας κάτι από την αρχή: δεν θα έπαιρνα δημόσια θέση για το θέμα αν δεν έβλεπα με τα μάτια μου το κλάμα και τη στενοχώρια, όχι μόνο του δικού μου παιδιού, αλλά και των υπόλοιπων παιδιών.
Αυτό ήταν που με πείραξε πραγματικά.

Όχι μόνο η προσωπική μου ιδιότητα ως γονέα ενός παιδιού που συμμετειχε στην παρέλαση, αλλά η απογοήτευση τόσων παιδιών που περίμεναν να συμμετάσχουν στην παρέλαση και τελικά δεν τους δόθηκε αυτή η δυνατότητα.

Και κάτι ακόμη που θεωρώ σημαντικό: δεν άκουσα κανένα παιδί να παραπονιέται για τον καιρό. Αντίθετα όμως είδα παιδιά στενοχωρημένα επειδή δεν θα παρελάσουν. Αυτό από μόνο του θα έπρεπε να μας προβληματίσει όλους και να μας κάνει να αναρωτηθούμε αν η απόφαση της ακύρωσης ήταν πράγματι αναγκαία.

Συμμετείχα πάντα ως μαθητής και παρακολουθώ τις παρελάσεις σταθερά, ακόμη και τα χρόνια που τα παιδιά μου δεν συμμετείχαν σε αυτές. Γιατί για μένα η παρέλαση δεν είναι μια απλή σχολική εκδήλωση. Είναι τιμή στην ιστορία μας, στους αγώνες των προγόνων μας και στις αξίες που οφείλουμε να μεταδώσουμε στις επόμενες γενιές.

Θέλω, επίσης, να διευκρινίσω ότι γράφω δημόσια αυτές τις σκέψεις όχι μόνο εκφράζοντας την προσωπική μου δυσαρέσκεια, αλλά και μεταφέροντας τον προβληματισμό και την απογοήτευση που εκφράζουν πολλοί γονείς για την ακύρωση της παρέλασης. Γιατί το ζήτημα αφορά ολόκληρη την τοπική κοινωνία και, πάνω απ’ όλα, τα ίδια τα παιδιά μας.

Δεν γράφω αυτά τα λόγια ως γονιός ενός σημαιοφόρου, αλλά ως πολίτης που παρακολουθεί τις παρελάσεις ακόμη και όταν τα δικά του παιδιά δεν συμμετέχουν. Και σήμερα εκφράζω δημόσια έναν προβληματισμό που, όπως διαπιστώνω, συμμερίζονται και άλλοι γονείς…!!

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, θεωρώ ότι η ευθύνη βαραίνει πρωτίστως κάποιους εκπαιδευτικούς που εισηγήθηκαν ή έκριναν ότι η παρέλαση έπρεπε να ακυρωθεί, διευκρινίζοντας ότι δεν αναφέρομαι στους εκπαιδευτικούς του 4ου Δημοτικού Σχολείου, τους οποίους δεν θέλω σε καμία περίπτωση να αδικήσω ή να εμπλέξω σε αυτή την κριτική..!!

Και δεν το λέω αυθαίρετα. Το γράφω αυτό γιατί ο ίδιος άκουσα εκπαιδευτικούς να λένε ότι η παρέλαση δεν έπρεπε να πραγματοποιηθεί, ενώ η βροχή είχε σταματήσει και η θερμοκρασία ήταν κατάλληλη.
Α

υτή η στάση με προβλημάτισε ιδιαίτερα και με οδήγησε να θέσω δημόσια το ζήτημα της ευθύνης όσων υποστήριξαν την ακύρωσή της.

Βασιζόμενος σε αυτό, δεν θεωρώ ότι πρέπει να επιρρίπτονται ευθύνες στον δήμαρχο, όπως άκουσα από άλλους γωνείς, εφόσον η απόφασή του βασίστηκε στις εισηγήσεις και στην εκτίμηση των εκπαιδευτικών.

Όταν όμως, μια τέτοια απόφαση στερεί από τους μαθητές τη δυνατότητα να συμμετάσχουν σε μια τόσο σημαντική ημέρα, είναι εύλογο να ζητάμε να γνωρίζουμε ποιοι εισηγήθηκαν την ακύρωση και με ποια κριτήρια;

Οι εκπαιδευτικοί έχουν ασφαλώς ευθύνη για την ασφάλεια των μαθητών. Έχουν, όμως, και ευθύνη να καλλιεργούν την ιστορική μνήμη, τον σεβασμό στις εθνικές επετείους και την αξία της συμμετοχής. Η προστασία των παιδιών είναι αδιαπραγμάτευτη, αλλά απαιτείται σωστή αξιολόγηση των πραγματικών συνθηκών και όχι αποφάσεις που ενδέχεται να στερούν από τα παιδιά μια τόσο σημαντική εμπειρία χωρίς επαρκή λόγο.

Με ποια κριτήρια κρίθηκε ότι ο καιρός δεν επέτρεπε την παρέλαση;

Αν οι συνθήκες επέτρεπαν την ασφαλή πραγματοποίησή της, τότε όσοι εισηγήθηκαν την ακύρωση οφείλουν να εξηγήσουν τη στάση τους..!

Δεν μπορούμε από τη μία να διδάσκουμε στα παιδιά την ιστορία, τις θυσίες και τους αγώνες των προγόνων μας και από την άλλη να τους στερούμε τη δυνατότητα να τιμήσουν αυτή την ημέρα, όταν υπάρχουν οι προϋποθέσεις για να το κάνουν με ασφάλεια.

Η εθνική επέτειος δεν είναι μια τυπική υποχρέωση που ακυρώνεται εύκολα. Είναι ημέρα μνήμης, τιμής και ευθύνης απέναντι στην ιστορία μας και στις επόμενες γενιές.

Γιατί ο σεβασμός στην ιστορία μας δεν εξαρτάται από το αν παρελαύνει το δικό μας παιδί. Εξαρτάται από το αν εμείς, ως κοινωνία, αναγνωρίζουμε την αξία αυτής της ημέρας και στεκόμαστε αντάξιοι του συμβολισμού της.

Αναρωτιέμαι, τελικά, πώς είναι δυνατόν να αντιμετωπίζουμε τη μαθητική παρέλαση ως μια απλή σχολική γιορτή, που μπορούμε να ακυρώνουμε τόσο εύκολα, χωρίς να αναλογιζόμαστε τη σημασία και τον συμβολισμό της;

Τα παιδιά μας αξίζουν εξηγήσεις, υπευθυνότητα και το σωστό παράδειγμα.

Και αυτό είναι το ελάχιστο που οφείλουμε να τους προσφέρουμε.

Σάκης Προυφόπουλος