Γιατί η Ελλάδα μειώνει τη χρήση του «εθνικού καυσίμου», τον Λιγνίτη; – Τοποθέτηση του Κώστα Σκρέκα

Στο συνέδριο της «Βεργίνα Τηλεόραση» με τίτλο «AI & Πόλεις που… Σκέφτονται!» τοποθετήθηκε ο Βουλευτής Τρικάλων, Κώστας Σκρέκας, με το επίκεντρο της συζήτησης να βρίσκεται στην ενέργεια και στο ερώτημα, γιατί η Ελλάδα περιορίζει τη χρήση του λιγνίτη, ενός καυσίμου που υπάρχει σε αφθονία στο εγχώριο υπέδαφος. Αναφερόμενος σε αυτό το ζήτημα, κ. Σκρέκας, χαρακτήρισε ως «μεγάλη πλάνη» την άποψη ότι ο λιγνίτης αποτελεί μια φθηνή λύση για τη χώρα μας.

Ποιο το κόστος του «εθνικού καυσίμου»;

Όπως εξήγησε αναλυτικά ο κ. Σκρέκας, η τιμή της λιγνιτικής ενέργειας δεν εξαρτάται πλέον μόνο από το κόστος της εξόρυξής της, αλλά κυρίως από τις αυστηρές ευρωπαϊκές περιβαλλοντικές ρήτρες. Σήμερα, το τελικό κόστος του λιγνίτη εκτινάσσεται στα 14 λεπτά την κιλοβατώρα (140 ευρώ η μεγαβατώρα), με το 80% αυτής της τιμής να διαμορφώνεται αποκλειστικά από τον φόρο άνθρακα. Την ίδια στιγμή, οι Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (φωτοβολταϊκά και ανεμογεννήτριες) παράγουν στο μισό ακριβώς κόστος, προσφέροντας καθαρή ενέργεια στα 5 με 6,5 λεπτά την κιλοβατώρα. Ακόμη και το φυσικό αέριο, παρά το γεγονός ότι η διεθνής τιμή του παραμένει αυξημένη λόγω των πολέμων (κοστίζοντας 7-8 λεπτά ως καύσιμο), επιβαρύνεται με πολύ λιγότερους ρύπους, με αποτέλεσμα η τελική του τιμή να περιορίζεται στα 10 λεπτά (100 ευρώ η μεγαβατώρα). 

«Με 10 λεπτά παράγεις ηλεκτρική ενέργεια από φυσικό αέριο», σημείωσε ο κ. Σκρέκας, αναδεικνύοντας ότι ο λιγνίτης παραμένει με διαφορά η πιο ακριβή επιλογή του συστήματος, ακόμη και απέναντι σε ένα καύσιμο που δέχεται ισχυρές γεωπολιτικές πιέσεις.

Η σύγκριση και ο κίνδυνος για τους καταναλωτές

Αυτή η κοστολογική διαφορά αναδεικνύει το άμεσο κέρδος που έχουν οι καταναλωτές από το σημερινό ενεργειακό μείγμα, αλλά και τον τεράστιο κίνδυνο που θα διέτρεχε η χώρα αν ακολουθούσε τις λαϊκίστικες φωνές της επιστροφής στο παρελθόν. Ο κ. Σκρέκας τόνισε πως όσοι θεοποιούν τον λιγνίτη, αν κυβερνούσαν τη χώρα και εφάρμοζαν όσα υποστηρίζουν, το μόνο που θα κατάφερναν θα ήταν να στείλουν στους Έλληνες πολίτες έναν λογαριασμό που θα έφτανε τα 2 δισεκατομμύρια ευρώ επιπλέον κάθε χρόνο. Συγκεκριμένα, αν η Ελλάδα αντικαθιστούσε τη σύγχρονη παραγωγή με τον ακριβό λιγνίτη για να καλύψει την ετήσια ζήτησή της (περίπου 55 εκατομμύρια μεγαβατώρες), οι πολίτες θα επιβαρύνονταν με 40 ευρώ παραπάνω ανά μεγαβατώρα.

 «Δηλαδή, 2 δισεκατομμύρια ευρώ παραπάνω τον χρόνο για ηλεκτρική ενέργεια. Αυτό σημαίνουν στην πράξη όσα λένε κάποιοι, αν εφαρμοστούν», προειδοποίησε χαρακτηριστικά, αναδεικνύοντας ανάγλυφα το μέγεθος της οικονομικής καταστροφής που αποφεύχθηκε.

Η στρατηγική επιλογή της Κυβέρνησης 

Αυτή η οικονομική επιβάρυνση δεν αποφεύχθηκε στην τύχη, σύμφωνα με τον π. Υπουργό Ενέργειας και Περιβάλλοντος αλλά ήταν το άμεσο αποτέλεσμα της πολιτικής που εφάρμοσε η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης.

Υπογράμμισε, μάλιστα, πως η κυβέρνηση «έκανε μια επανάσταση στην εγκατάσταση Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας», αλλάζοντας ριζικά τους ρυθμούς της χώρας. «Από τα μόλις 200 MW νέων εγκαταστάσεων ΑΠΕ που τοποθετούνταν ετησίως στο παρελθόν, φτάσαμε να εγκαθιστούμε 2.000 MW ΑΠΕ τον χρόνο. Αποτέλεσμα αυτής της δυναμικής παρέμβασης είναι ότι σήμερα σχεδόν το 60% της ηλεκτρικής ενέργειας στην Ελλάδα προέρχεται από καθαρές πηγές.»

Η επιτυχία αυτής της κυβερνητικής στρατηγικής αποτυπώνεται ξεκάθαρα, κατά τον κ. Σκρέκα, στη σύγκριση των επίσημων ευρωπαϊκών δεδομένων. Όπως σημείωσε, το 2019 η Ελλάδα ήταν μεταξύ των δύο πιο ακριβών κρατών στην Ευρώπη σε ό,τι αφορά τη χονδρική τιμή ρεύματος, «επειδή είχαμε πολύ λιγνίτη και παλιά εργοστάσια». Σήμερα, ωστόσο, η κατάσταση έχει ανατραπεί πλήρως, καθώς στο πρώτο εξάμηνο του 2026, και χάρη στη γρήγορη διείσδυση των ανανεώσιμων πηγών που προώθησε η κυβέρνηση, η Ελλάδα έχει αναδειχθεί μεταξύ των έξι φθηνότερων αγορών ηλεκτρικής ενέργειας στην Ευρώπη στη χονδρική τιμή, αποδεικνύοντας έμπρακτα τη θωράκιση της εθνικής οικονομίας.

Σχετικά με τη λειτουργία της μονάδας στη Πτολεμαΐδα, ο κ. Σκρέκας εξήγησε ότι παρά το γεγονός ότι η μονάδα τελικά ολοκληρώθηκε και αποδείχθηκε πολύτιμη κατά την πρόσφατη ενεργειακή κρίση, σήμερα η πραγματικότητα της αγοράς έχει αλλάξει ριζικά. Στο Χρηματιστήριο Ενέργειας οι μονάδες εισέρχονται με βάση το κόστος παραγωγής τους, ξεκινώντας από τις φθηνότερες, ενώ η πτώση των διεθνών τιμών του φυσικού αερίου καθιστά τον λιγνίτη και πάλι την πιο ακριβή επιλογή. «Δεν κλείνουμε τη μονάδα από καπρίτσιο, αλλά η ίδια η αγορά την πετάει έξω λόγω κόστους», υπογράμμισε χαρακτηριστικά, συμπληρώνοντας ότι ο λιγνίτης και οι παλαιότερες μονάδες περιορίζονται πλέον δραστικά για καθαρά οικονομικούς λόγους.