3ο Δ.Σχ. – Νίκος Σπανός: Ο Αρχιτέκτονας των Ονείρων μας ξεκίνησε για το Μεγάλο Ταξίδι

Το Τελευταίο Μάθημα της Απουσίας

Σήμερα, οι πόρτες του σχολείου μας μοιάζουν πιο βαριές και οι αυλές, που άλλοτε έσφυζαν από τη δική του φροντίδα, έχουν τυλιχθεί σε μια παράξενη, παγωμένη σιωπή. Ο Διευθυντής μας, ο δάσκαλος, ο άνθρωπος που έκανε το λειτούργημα ζωή και τη ζωή προσφορά, ξεκίνησε για το μεγάλο ταξίδι.

Δεν ήταν απλώς ένας διοικητικός ηγέτης. Ήταν ο αρχιτέκτονας των ονείρων μας.

Ο Νίκος Σπανός πίστευε βαθιά ότι το σχολείο πρέπει να είναι ένας χώρος που εμπνέει τα παιδιά και εργάστηκε ακούραστα για να το κάνει πράξη. Δεν εφησύχασε ποτέ με τα ελάχιστα. Με δική του προσωπική φροντίδα και αδιάκοπες προσπάθειες κατάφερε να αναβαθμίσει ριζικά την κτιριακή υποδομή του σχολείου μας, μετατρέποντάς το σε έναν χώρο ασφαλή, σύγχρονο και λειτουργικό.

Πάλεψε για τον εκσυγχρονισμό των μέσων διδασκαλίας, ενίσχυσε σε μεγάλο βαθμό τη βιβλιοθήκη μας, την αίθουσα πληροφορικής, διασφαλίζοντας ότι οι μαθητές μας θα έχουν όλα τα απαραίτητα εφόδια για να ανταπεξέλθουν στις απαιτήσεις της νέας εποχής.

Ο πραγματικός δάσκαλος είναι αυτός που γίνεται γέφυρα για να περάσει ο μαθητής του «απέναντι», λένε. Κι εκείνος υπήρξε μια γέφυρα στιβαρή, φτιαγμένη από υπομονή, ανεκτικότητα και αμέριστη αγάπη.

Αφουγκραζόταν την αγωνία του κάθε γονέα και στεκόταν δίπλα στον κάθε εκπαιδευτικό, όχι ως κριτής, αλλά ως συνοδοιπόρος και εμπνευστής.

Όμως, η μνήμη ανθρώπων, όπως ο Νίκος Σπανός δεν σβήνει με το πέρασμα του χρόνου. Θα ζει μέσα στις επιτυχίες των μαθητών του, στις αναμνήσεις των συνεργατών του και σε κάθε γωνιά αυτού του σχολείου που φέρει τη σφραγίδα της αισθητικής και της φροντίδας του.

Ένας δάσκαλος δεν πεθαίνει ποτέ, απλώς μετακομίζει στις σκέψεις των μαθητών του. Και ο δικός μας Διευθυντής, που κράτησε το τιμόνι με χέρια γερά και καρδιά ανοιχτή, θα ζει πάντα εκεί: Στον ψίθυρο των βιβλίων, στην ορμή των νέων γενιών, στο αιώνιο “ευχαριστώ” που του οφείλει η σχολική μας κοινότητα.

Καλό ταξίδι, αγαπημένε μας Διευθυντή. Το κουδούνι σήμερα χτυπά πένθιμα, αλλά ο απόηχος της δικής σου φωνής θα αντηχεί για πάντα στις τάξεις μας, θυμίζοντάς μας πως το φως της παιδείας είναι ανέσπερο, ακριβώς όπως και η δική σου προσφορά.

Σήμερα θα σε ακολουθήσουμε στην τελευταία κατοικία σου, εκεί όπου δεν υπάρχουν ωράρια και υποχρεώσεις, παρά μόνο η απόλυτη γαλήνη του δικαίου

Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥ

3ου ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ

ΚΑΙ ΤΟΥ 1ου ΕΙΔΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΚΑΛΑΜΠΑΚΑΣ