Το φθινόπωρο του 2025 ο Θάνος μπήκε επειγόντως στο νοσοκομείο Τρικάλων.
Στις δέκα μέρες που ακολούθησαν είδαμε τις συγκινητικές προσπάθειες των γιατρών και του νοσηλευτικού προσωπικού να αντιμετωπίσουν τον ανθρώπινο πόνο.
Όποιος μιλάει άσχημα για τα δημόσια νοσοκομεία, προφανώς δεν έχει ιδέα για την υποστελέχωση και τις παντός είδους ελλείψεις που αντιμετωπίζουν.
Η πρώτη εικόνα, λοιπόν, ήταν το αμήχανο – έως έντρομο – βλέμμα των νοσηλευτριών και ο διάλογος μεταξύ τους:
– Πού να τον βάλουμε τον άνθρωπο; Δεν έχουμε σεντόνια…
– Πήγαινε στην παθολογική και ζήτα…
– Χτες πήγα. Δεν θα μου ξαναδώσουν…
Τελικά βρέθηκαν σεντόνια μετά από κάμποσα λεπτά στη διάρκεια των οποίων ήμασταν έτοιμοι ο αδερφός μου κι εγώ να γυρίσουμε Καλαμπάκα να κουβαλήσουμε σεντόνια απ΄το σπίτι.
Μετά μάθαμε από τη Λήδα για τον επονομαζόμενο “ πόλεμο των σεντονιών” που διεξάγεται καθημερινά στα δημόσια νοσοκομεία όλης της χώρας.
Δεν θα συνεχίσω για τις ελλείψεις σε αναλώσιμα.
Θα σταθώ στη δουλειά των γιατρών και του νοσηλευτικού προσωπικού: οι άνθρωποι δεν δουλεύουν απλά. ΤΡΕΧΟΥΝ.
Κανένα ευχαριστώ δεν είναι αρκετό.
Στο δια ταύτα τώρα: στη μνήμη του Θάνου μας – αντί μνημοσύνου – δωρίζουμε στην Πνευμονολογική Κλινική του Νοσοκομείου Τρικάλων 50 σεντόνια με τις προδιαγραφές του υπουργείου υγείας. Το οποίο υπουργείο,
ειρήσθω εν παρόδω,εκτός από τις προδιαγραφές θα έπρεπε να φροντίζει και για τον εφοδιασμό των νοσοκομείων.
Και μ΄αυτό θα συμφωνούσε και ο Θάνος.
Η οικογένειά του
Στέλλα Αλμπάνη
Λήδα Σουλεϊμάνη
Κωστής Σουλεϊμάνης
Καλαμπάκα 13/04/2026