ΑΠΟΚΡΙΕΣ 2006

Μετά τη λήξη των εορταστικών εκδηλώσεων , συμμετέχοντες και μη, ποζάρουν με περηφάνεια στην πλατεία του χωριού. Ήταν και η παρουσία της Αγγελικής Νικολούλη που τους έκανε περισσότερο περήφανους για το χωριό τους.



Από αριστερά προς τα δεξιά: Παντελής Γιαννάκος, Αθανάσιος Σπανός (πρεβεντάρχης), Γεώργιος Γεωργίου, Αγγελική Νικολούλη, Νικόλαος Ζαρκάδας. Κωνσταντίνος Χασιώτης, Θεόδωρος Αλέκου.


Οι γυναίκες του χωριού με τις παραδοσιακές στολές τραγουδούν και χορεύουν έχοντας στο μέσον την Αγγελική Νικολούλη.


ΑΠΟΚΡΙΕΣ 2008

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΤΣΙΓΑΡΙΔΑΣ
ΤΟ ΣΦΑΞΙΜΟ ΤΟΥ ΓΟΥΡΟΥΝΙΟΥ
Γιώργος Ζαρκάδας (Χασάπης), Απόστολος Μανώλης, Κώστας Ζαρκάδας.




Κάθε χρόνο την Κυριακή των Απόκρεω στη Διάβα αναβιώνουν ήθη και έθιμα του παρελθόντος.Ένα απο αυτά είναι και οι τσιγαρίδες. Οι τσιγαρίδες είναι το τραγανό και πολύ νόστιμο υπόλειμμα του χοιρινού λίπους μαζί με κρέας αφού έχει αφαιρεθεί από το καζάνι η «λίγδα», το καθαρό λίπος δηλαδή. Επειδή είναι λίγο δύσκολο να βρείτε τσιγαρίδες, έχετε μια ευκαιρία να τις δοκιμάσετε την Κυριακή των Απόκρεω στην Διάβα ή τα Χριστούγεννα ,αν βέβαια είστε τυχεροί και βρεθείτε την μέρα που ο Κώστας Ζαρκάδας κάνει την περίφημη γιορτή της γουρνοχαράς με πολλούς καλεσμένους αλλά και πολλούς “παραπονεμένους” που είναι αδύνατο να προσκληθούν. Στο παρελθόν και την παραμονή των Χριστουγέννων όλοι οι κάτοικοι του χωριού σφάζαν το δικό τους γουρούνι. Το λίπος του γουρουνιού , τη «λίπα», όπως την έλεγαν, την έκοβαν μικρά κομματάκια και την έλιωναν στη φωτιά. Αφού έλιωνε ένα τμήμα από το λίπος έμεναν στο καζάνι μικρά κομματάκια από λίπος και κρέας. Ήταν οι περίφημες « τσιγαρίδες», το αγαπημένο φαγητό μικρών και μεγάλων.Μετά το ψήσιμο στα καζάνια άρχιζε το τσιμπούσι με άφθονο κρασί αλλά και χορό. Το υπόλοιπο λίπος το στράγγιζαν σε τενεκέδες και το χρησιμοποιούσαν για να φτιάχνουν πίτες , τηγανίτες και μπουκουβάλα ή το άλειφαν πάνω σε φέτες ψωμιού.

Η παρασκευή της τσιγαρίδας στο σπίτι του Κώστα Ζαρκάδα.

Πολλοί οι βοηθοί,αλλά μάλλον μόνο για προβολή.





Στέλιο εσύ δε θα βοηθήσεις;



ΤΟ ΛΙΩΣΙΜΟ ΤΟΥ ΛΙΠΟΥΣ

Η Ελένη Μπερντέ και η Βούλη Αντωνίου παρασκευάζουν τις τσιγαρίδες.







ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ
1.


ΟΙ ΓΙΟΡΤΕΣ ΘΕΛΟΥΝ ΧΟΡΟ






ΚΑΘΑΡΑ ΔΕΥΤΕΡΑ 2008
Η ΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΦΑΣΟΛΑΔΑΣ
ΤΑ ΚΑΖΑΝΙΑ ΓΕΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΚΥΡΙΕΣ ΚΑΜΑΡΩΝΟΥΝ



Η ΦΑΣΟΛΑΔΑ ΘΕΛΕΙ ΚΑΙ ΛΑΓΑΝΑ ΚΑΙ ΕΛΙΕΣ






Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΜΕ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ


ΤΙ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΤΑΙ ΑΡΑΓΕ Ο ΤΕΩΣ;




ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2008
Η ΔΙΑΒΑ ΤΙΜΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ
ΜΙΑ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΑΛΛΑ ΜΕ ΜΕΛΛΟΝ!!!



Η δημιουργία αρχίζει. Το αποτέλεσμα σε λίγο!






Το αποτέλεσμα. Δεν είναι υπέροχο!



Η Βούλα και η Βάσω εκθέτουν τις δημιουργίες τους.



Οι κυρίες της Διάβας περήφανες για τις δημιουργίες τους, που δεν είναι και λίγες: Δέσποινα Ζαρκάδα, Κατίνα Ζαρκάδα, Βούλα Ράντου. Μαχούλα Κόνη και Λίτσα Λιάτου.



Οι συμπεθέρες Κατίνα Ζαρκάδα και Βούλα Ράντου μπροστά στις πίτες.



Η βραδιά όμορφη αλλά φθινοπωρινή . Βραδιά ιδανική για πίτα χωριάτικη και λουκάνικα από τον παρελθόν. Το βράδυ της Κυριακής, 21 Σεπτεμβρίου 2008, στη Διάβα διοργανώθηκε για πρώτη φορά η «γιορτή της πίτας και του λουκάνικου». Ήταν μια ωραία πρωτοβουλία του ΚΕΝΑΚΑΠ και του Δήμου Καλαμπάκας. Μια εκδήλωση που αξίζει να καθιερωθεί και να εμπλουτιστεί με άλλες εκδηλώσεις γεύσεων (τσιγαρίδες, τηγανιές, αλλά και μουστογεύσεις: πελτές, πετιμέζι, κριτσέλια, σουτσούκι ), σε ένα χωριό που αντιστέκεται σθεναρά στο πρόχειρο και στο “γρήγορο” . Σε ένα χωριό που η προθυμία για συμμετοχή ξεχειλίζει. Σε ένα χωριό που οι περισσότεροι γνωρίζουν την παραδοσιακή δημιουργία φαγητών αλλά και συνεχίζουν να παρασκευάζουν παραδοσιακά φαγητά. Σε ένα χωριό που κανείς δεν μένει αμέτοχος, αρκεί να προσκληθεί. Σε ένα χωριό όπου η φιλοξενία είναι χαρακτηριστική.

Οι εκδηλώσεις περιλάμβαναν την προσεγμένη και επιμελημένη παρουσίαση των πιτών και του ντόπιου λουκάνικου απ’ τις κυρίες του χωριού, οι οποίες με ιδιαίτερη χαρά αλλά και καμάρι επιδείκνυαν τις δημιουργίες τους.

Ο Δήμαρχος επιθεωρεί το «έργο».



Όλοι οι παρευρισκόμενοι, δεν ήταν και λίγοι, απόλαυσαν γεύσεις του παρελθόντος (ζαρκαδόπιτα, μπατζίνα, καρυδόπιτα , τραχανόπιτα, κασάτα, σουσαμόπιτα, γιαουρτόπιτα, βασιλόπιτα, Ρυζόπιτα, , στεγνόπιτα, τσουκνιδόπιτα, πασπάλα, σαραγλί, κολοκυθόπιτα, γαλατόπιτα.) αλλά και του παρόντος ( πρασόπιτα, τυρόπιτα, αυγόπιτα, κρεατόπιτα, κοτόπιτα ), φτιαγμένες από τις κυρίες του χωριού με ιδιαίτερο μεράκι και τέχνη. Οι παλιότεροι θυμήθηκαν πίτες που οι ονομασίες τους κόντευαν να ξεχαστούν και αναπολούσαν τα χρόνια που όλες αυτές οι πίτες ψήνονταν στη γάστρα ή στον παραδοσιακό φούρνο.. Οι νέοι πάλι, διάβαζαν ονομασίες πιτών πάνω στα ταμπελάκια και αναρωτιόταν αν υπήρχαν τόσα είδη. Το αποτέλεσμα βέβαια ήταν ένα: Όλοι απολάμβαναν τις πίτες με την ίδια όρεξη.

Βέβαια κανείς δεν μπορούσε να φέρει αντίρρηση ότι η πίτα που ψηνόταν στην γάστρα ήταν νοστιμότερη από αυτή που ψήνεται στη ηλεκτρική κουζίνα. Κανείς δεν μπορούσε να φέρει αντίρρηση ότι τα λουκάνικα που έφτιαχναν τα Χριστούγεννα , σχεδόν όλες οι οικογένειες του χωριού και τα κρεμούσαν στα μπαλκόνια τους για να στεγνώσουν, ήταν νοστιμότατα.

Τα χωριάτικα λουκάνικα περιμένουν τους “επισκέπτες τους”.


Η όμορφη βραδιά ξεκίνησε με παραδοσιακή μουσική και χορούς .



Τα συγκροτήματα του χωριού πρόσφεραν όμορφο θέαμα, αλλά το μυαλό των περισσότερων ήταν στις πίτες και στα λουκάνικα. Έτσι μόλις δόθηκε το σύνθημα της “επίθεσης”, τα ταψιά έπαψαν να είναι ελκυστικά, αφού έμειναν αδειανά.
Η βραδιά έκλεισε όμορφα , όπως ξεκίνησε, με κέφι και χορό. Εκτός από τα συγκροτήματα μπήκαν στο χορό οι περισσότεροι , απλοί και επίσημοι, ντόπιοι και ξένοι , μονιασμένοι και αγαπημένοι.

Στο τέλος όλοι είχαν να πουν μια όμορφη κουβέντα για την εκδήλωση και κυρίως εύχονταν μια τέτοια εκδήλωση να καθιερωθεί και να εμπλουτιστεί. Αξίζουν πραγματικά συγχαρητήρια στους εμπνευστές αυτής της εκδήλωσης και βέβαια στις κυρίες του χωριού για τις δημιουργίες τους.



ΑΠΟΚΡΙΕΣ 2009
ΚΥΡΙΑΚΗ 01 ΜΑΡΤΙΟΥ 2009
Οι εκδηλώσεις την Κυριακή των Απόκρεω έγιναν θεσμός για τη Διάβα. Φέτος έγινε αναπαράσταση της λειτουργίας του δημοτικού σχολείου του χωριού στα 1945. Οι ερμηνείες και τα απρόοπτα πρόσφεραν άφθονο γέλιο στους θεατές.



















Δούλη χαμογελάς για τις εκδηλώσεις ή για το φακό. Λίτσα και Βαίτσα παρακολουθούν τις εκδηλώσεις χαμογελαστές.

Η Τζούλια Αλεξανδράτου έτοιμη για τα πανηγύρια

Από το πάρτι των σουλτάνων στη γειτονική Τουρκία και τις ροζ γραμμές, στο πανηγύρι με γουρουνόπουλα(!) που οργανώνει το καφενείο του χωριού Ρέθι, στην Κορινθία, όπου θα ενώσει τις δυνάμεις με την Έφη Θώδη.

Η Τζούλια Αλεξανδράτου συνεχίζει ακάθεκτη τον ξέφρενο «χορό της αρπαχτής», κάνοντας εμφανίσεις σε κοσμικά θέρετρα, πόλεις της επαρχίας και χωριά του βουνού και του λόγγου.

Το ένθετο Piazza της κυριακάτικης εφημερίδας Veto έκανε εκτενές ρεπορτάζ για τα κατορθώματα της εκρηκτικής celebrity την εβδομάδα που μας πέρασε, ενώ αποκάλυψε και τα σχέδια της να κατέβει στην πολιτική ως υποψήφια δημοτική σύμβουλος αλλά και να ταξιδέψει στην Αμερική για να συναντηθεί με τον Χιου Χέφνερ.

Προς την Καλαμπακα μην κανει μονο...

ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΘΕΛΕΙ ΤΟ ''ΖΩΣΙΜΑ'' ΤΟΥ

Το είπε και τόκανε ο Δημήτρης ο Μπλάκ...



Αναβίωσε το πανηγύρι του Αγίου Παντελεήμονα στη Διάβα
Η πρωτοβουλία Διαβίτη επαγγελματία που έκανε τη διαφορά










Τον παλιό καλό καιρό, τότε που το πανηγύρι του Αγίου Παντελεήμονα αποτελούσε το σημαντικότερο κοινωνικό γεγονός για την τοπική κοινωνία της Διάβας, έζησαν την Τρίτη το βράδυ όσοι ανταποκρίθηκαν στην πρόσκληση επαγγελματία να ξαναζωντανέψει το παραδοσιακό πανηγύρι.

Την πρωτοβουλία είχε ο γνωστός Διαβίτης Επαγγελματίας Δημήτρης Ζαρκάδας (Μπλακ), που διατηρεί στη Διάβα καφέ μπαρ κάτω από το κοινοτικό κατάστημα.
Στον αύλειο χώρο, στο μεσοχώρι, συγκεντρώθηκε πλήθος κόσμου που θέλησε να ζήσει την ατμόσφαιρα του παραδοσιακού πανηγυριού.
Τότε που το πανηγύρι του Αγίου Παντελεήμονα αποτελούσε μια ξεχωριστή, στιγμή για την τοπική κοινωνία που μέσα απ’ αυτή την διαδικασία επικοινωνούσε πολύπλευρα.
Άλλωστε εκείνη την εποχή το πανηγύρι αποτελούσε κατ’ αρχήν συνεύρεση, επικοινωνία, ψυχαγωγία και φυσικά νυφοπάζαρο αφού εκεί κλείνονταν συμφωνίες για προξενιά που συνήθως κατέληγε σε γάμο.
Στο πανηγύρι ο γαμπρός έβλεπε τη μέλλουσα γυναίκα του και η νύφη τον μέλλοντα άντρα της κάτω απ’ τα πανύψηλα πλατάνια, που διασώζονται μέχρι και σήμερα, γινόντουσαν τα γλέντια που πραγματικά σηματοδότησαν μια εποχή σκληρή μεν, όσον αφορά την επιβίωση, ευτυχισμένη όμως και ενδιαφέρουσα.
Πράγματι ο Δημήτρης Ζαρκάδας με την πρόσκλησή του έκανε τη διαφορά βάζοντας τους συγχωριανούς τους να θυμηθούν τις παλιές όμορφες στιγμές του χωριού.
Τώρα, τι απέδειξε η πρωτοβουλία αυτή; Ότι ο κόσμος νοσταλγεί την παράδοση, την εποχή της αθωότητας και της δημιουργικότητας.
Θέλει, επιζητεί να επαναφέρει στο προσκήνιο δραστηριότητες και εκδηλώσεις που η σύγχρονη εποχή της έχει εξοστρακίσει ανεπιστρεπτί.
Να λοιπόν που η παράδοση αντιστέκεται στους σύγχρονους ρυθμούς της εποχής. Μια εποχή που βαθμηδόν αποκόβει τους ανθρώπους από τον πολιτισμό και την ιστορία του την παράδοση.
Οι Διαβίτες που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του Δημήτρη Ζαρκάδα στέλνουν το μήνυμα ότι η παράδοση όχι μόνο δεν ξεχνιέται αλλά εξακολουθεί να επηρεάζει το τοπικό πολιτιστικό και κοινωνικό γίγνεσθαι.